• 04 GRU 19
    • 0

    Poziom i zmienność globalnej koordynacji ruchowej u dzieci trenujących piłkę nożną i ich nietrenujących rówieśników

    Karolina Podciechowska1, Małgorzata Habiera2, Katarzyna Antosiak-Cyrak2
    1 Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu, Zakład Metodyki Rekreacji
    2 Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu, Pracownia Pływania i Ratownictwa Wodnego

     

    Poziom i zmienność globalnej koordynacji ruchowej u dzieci trenujących piłkę nożną i ich nietrenujących rówieśników

     

    Słowa kluczowe: globalna koordynacja ruchowa, trenujący piłkę nożną, dzieci

     

    Streszczenie

     

    Globalna koordynacja ruchowa i koordynacyjne zdolności motoryczne (KZM) (stanowiące strukturę globalnej koordynacji ruchowej) należą do zdolności, których wysoki poziom zależy przede wszystkim od doskonałej współpracy centralnego układu nerwowego z układem ruchowym. To właśnie KZM, obok wytrzymałości i szybkości mają znaczny wpływ na wynik sportowy w piłce nożnej. Celem badań było ustalenie poziomu globalnej koordynacji ruchowej dzieci trenujących piłkę nożną i porównanie go z poziomem tej zdolności u dzieci nietrenujących. Dodatkowo, postanowiono określić zmienność poziomu globalnej koordynacji ruchowej w półtorarocznym cyklu.

    Grupę badanych stanowili chłopcy i dziewczęta trenujący piłkę nożną w wieku 12,3 lat (w momencie rozpoczęcia badań) oraz ich nietrenujący rówieśnicy, uczestniczyli jedynie w programowych lekcjach wychowania fizycznego w szkole podstawowej. Obciążenie treningowe dzieci trenujących wynosiło: u chłopców 540 min/tygodniowo, a u dziewcząt od 495 do 540 minut w tygodniu. Grupa nie-trenująca ćwiczyła w wymiarze 3 × 45 minut, czyli 135 minut w tygodniu. Piłkarze nożni treningi rozpoczęli w wieku 5,5 lat. Badania przeprowadzono na etapie treningu ukierunkowanego. Piłkarki trenowały w szkole i trening rozpoczęły w wieku 7 lat, a w okresie prowadzonych badań realizowały obciążenia specyficzne dla treningu wszechstronnego. W określeniu poziomu globalnej koordynacji ruchowej stosowano jedno z zadań testu Globalnej Koordynacji Ruchowej W Starosty, tj. maksymalny obrót w wyskoku z odbicia obunóż (w prawo i w lewo) z pomocą rąk. Zadanie wykonywano trzykrotnie z obrotem w każdą stronę, w wynikach uwzględniano najlepszy rezultat. Poziom koordynacji określano z pomocą koordynacjomierza.

     

    Pobierz artykuł (pdf) pdf-ico

    Dodaj komentarz →