• 30 GRUDNIA 16
    • 0

    Wpływ eksperymentalnego treningu wizualizacji ruchu na zmiany techniki pływania kraulem na grzbiecie u dzieci we wstępnym etapie

    Damian Jerszyński, Krystian Wochna, Jerzy Ciereszko, Katarzyna Antosiak-Cyrak, Małgorzata Habiera, Katarzyna Sobczak, Krzysztof Pietrusik, Rafał Gozdewski

    Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu

    Wpływ eksperymentalnego treningu wizualizacji ruchu na zmiany techniki pływania kraulem na grzbiecie u dzieci we wstępnym etapie

     

    Słowa kluczowe: technika ruchu, uczenie się, nauczanie

    Streszczenie

    Współcześnie, udział w zajęciach nauczania pływania stanowi niezwykle popularną formę spędzania wolnego czasu. Zajęcia ukierunkowane są na dbałość o bezpieczeństwo, wszechstronny rozwój fizyczny a także fizjologiczną adaptację organizmu do różnorodnych warunków otoczenia. Środowisko wodne dostarcza wieloaspektowych bodźców oraz zachęca do korzystania z różnorodnych form zajęć. Istnieje wiele czynników, które wpływają na progresje wyników sportowych w pływaniu. Zaliczamy do nich efektywne wykorzystanie sprzętu, indywidualny rozwój poszczególnych zdolności motorycznych zawodnika oraz poprawną technikę ruchu. Na szczególne wyróżnienie zasługuje w opinii autora ostatni z wymienionych aspektów, który poddany został analizie w niniejszej pracy. Wizualizacja ruchu stała się ważną metodą badawczą, którą należy rozwijać.

    Jako cel pracy określono zbadanie wpływu autorskiego programu nauczania pływania na zmianę techniki pływania kraulem na grzbiecie we wstępnym etapie nauczania. Badaniami objęto 50 dzieci, z tej grupy do szczegółowej analizy zakwalifikowano 18 chłopców, którzy uczestniczyli we wszystkich terminach badań oraz posiadali komplet wyników. Wyniki zebrano na przykładzie chłopców uczących się pływać w Klubie Pływackim w Koziegłowach. Badanych podzielono na dwie grupy – grupę eksperymentalną – realizującą program treningowy poszerzony o wizualizację oraz kontrolną – realizującą wyłącznie program treningowy. Metoda polegała na rejestrowaniu techniki ruchu pływania zawodnika w wodzie. Do rejestracji materiału filmowego wykorzystano trzy kamery cyfrowe, które zostały umieszczone na specjalnych statywach. Wyniki podzielono na następujące podrozdziały dotyczące obu technik pływania: kąt natarcia – pion, kat natarcia-ramie włożone do wody, maksymalne zgięcie w stawie łokciowym w prawym i lewym ramieniu, kąt rotacji w prawym i lewym ramieniu, czas trwania fazy przeniesienia ramienia nad wodą oraz czas trwania fazy wiosłującej.

     

    Przejdź do artykułupdf-ico

    Dodaj komentarz →